180m² evde birkaç cm³'lük bir objeye tahammül edemeyip, 13 yıllık Creative marka 2x cd-rom sürücümü çöpe atan babama buradan tebrik ve teşekkürlerimi iletiyorum. Kim bilir nasıl toz, kir, pislik ihtiva ediyordu; gitti de kurtuldu evleri. Gözleri aydın.
Hata bende aslında... 25 yaşına geldiğim halde daha hala bilcümle eşyam annemin, babamın evinde ise... Yine de çok anısı, hatırası vardı bende.
Arkadaşlarım içinde ilk mezun olan, iş sahibi olan, evlenen ben değilim, muhtemelen ilk çocuk sahibi olan da ben olmayacağım. İçlerinde ilk otomobili alan ben olmadım, ilk evi de büyük ihtimalle ben almayacağım. Kısacası bu "yetişkin insan" zaferlerinden hiçbirini yaşamadım henüz.
Ama o cd-rom sürücünün alındığı gün, benim muzaffer çocukluğuma ait en güzel anlardan biriydi... Anaokulundaki en şirin çocuk olduğum, ilkokulda sınıf birincisi olduğum, Anadolu Lisesi'ni kazanan azınlığa dahil olduğum günlerden hatıraydı...
Aslında metafor olarak ele alacak olursak epey manidar. Yani o küçük çocukluk zaferleri çöpte artık, yeni zaferler kazanmam gerekiyor demek ki...
Yine de bir köşede durması beni öldürmezdi sanırım... Bir fotoğrafı bile yok şimdi elimde.
Demek ki çocukluk hatıralarına sahip çıkan ebeveynler sadece pazar sabahları TRT'de yayınlanan ucuz Amerikan filmlerinde oluyormuş...
Artık benim de çalışıp didinip herhalde bir şekilde Mercedes falan alıp size hava atmam gerekecek... Ama unutmayın, bende cd-rom sürücü varken birçoğunuzda disket sürücü bile yoktu. Ayağınızı denk alın lan! ibişler sizi.
Hata bende aslında... 25 yaşına geldiğim halde daha hala bilcümle eşyam annemin, babamın evinde ise... Yine de çok anısı, hatırası vardı bende.
Arkadaşlarım içinde ilk mezun olan, iş sahibi olan, evlenen ben değilim, muhtemelen ilk çocuk sahibi olan da ben olmayacağım. İçlerinde ilk otomobili alan ben olmadım, ilk evi de büyük ihtimalle ben almayacağım. Kısacası bu "yetişkin insan" zaferlerinden hiçbirini yaşamadım henüz.
Ama o cd-rom sürücünün alındığı gün, benim muzaffer çocukluğuma ait en güzel anlardan biriydi... Anaokulundaki en şirin çocuk olduğum, ilkokulda sınıf birincisi olduğum, Anadolu Lisesi'ni kazanan azınlığa dahil olduğum günlerden hatıraydı...
Aslında metafor olarak ele alacak olursak epey manidar. Yani o küçük çocukluk zaferleri çöpte artık, yeni zaferler kazanmam gerekiyor demek ki...
Yine de bir köşede durması beni öldürmezdi sanırım... Bir fotoğrafı bile yok şimdi elimde.
Demek ki çocukluk hatıralarına sahip çıkan ebeveynler sadece pazar sabahları TRT'de yayınlanan ucuz Amerikan filmlerinde oluyormuş...
Artık benim de çalışıp didinip herhalde bir şekilde Mercedes falan alıp size hava atmam gerekecek... Ama unutmayın, bende cd-rom sürücü varken birçoğunuzda disket sürücü bile yoktu. Ayağınızı denk alın lan! ibişler sizi.
9 yorum:
Sana artık çık hayatımızdan mesajı vermişler ihsan, hiç alt metin okuyamıyorsun ama :)
o metni alır, başlarına geçiririm. kaç para ulan bu flüt? kaç para bu flüt!!
(evlat dediğin atsan atılmaz; satsan satılmaz hakikaten)
Helvacıoğlu en pahalısı olm bu
ya ben de öyle diyordum, meğer Yamaha'ymış, €2000 civarındaymış :S
orgu versem peşinata sayarlar mı acep?
orgy ver bence sen :)
heuahuehau,ne cok anlam yuklemissin sen cd room surucune,tum gecmisin gitti simdi(:
@nuran
ya küçükken kocaman geliyordu insana o yamaha klavyeler; meğer biz ufak tefekmişiz. ama kıçı kırık bir flüt için vermem yine de. helvacıoğlu ile optimum kalitede müzik üretiyorum. hıh.
@kurabie
ya bir de telefonda öyle bir tepki verdim ki, adamcağız cd-rom sürücünün içine elmas zulaladığımı falan düşünmüştür muhtemelen bir an için. sonra pişman oldum bende öyle çıkıştığım için gerçi... özür yolladım kardeşimle; bizzat dilemedim ama :D
benim de annemin bana ait herseyi bi atasi oldugu icin biseyim bulunmamakta,ben bildigin gecmissizim o zaman(:
somut seylere yukledigimiz soyut anlamlar icin somut sahislari uzmeyelim(:
ya ama o da artık somut sayılmaz ki... uçtu gitti yani, adı kaldı yadigâr... aaah ah :D
Yorum Gönder